روش SDK در سیستم‌های حضور و غیاب چیست؟

SDK مخفف عبارت Software Development Kit به معنای «بسته توسعه نرم‌افزاری» است و مجموعه‌ای از ابزارها، کتابخانه‌ها و دستورالعمل‌های برنامه‌نویسی را شامل می‌شود که توسط تولیدکننده دستگاه ارائه می‌گردد تا سایر نرم‌افزارها بتوانند با سخت‌افزار حضور و غیاب ارتباط برقرار کنند.
در روش SDK، شرکت سازنده دستگاه حضور و غیاب مجموعه‌ای از توابع و رابط‌های برنامه‌نویسی را در اختیار توسعه‌ دهندگان قرار می‌دهد. در واقع SDK نقش یک زبان مشترک میان دستگاه حضور و غیاب و سایر نرم‌ افزار های منابع انسانی را ایفا می‌کند و امکان تبادل داده به‌ صورت مستقیم را فراهم می‌سازد.

مراحل پیاده‌ سازی روش SDK

این روش معمولاً شامل چند مرحله است:

• ابتدا تیم فنی سازمان باید مستندات SDK را بررسی کرده و بر اساس نیاز های نرم‌ افزار داخلی، اقدام به طراحی ماژول ارتباطی نماید.
• در مرحله بعد لازم است کدهای مربوط به دریافت اطلاعات از دستگاه نوشته شده و فرمت داده‌ های خام به ساختار قابل استفاده در پایگاه داده سازمان تبدیل شود.
• در آخر برای جلوگیری از بروز خطا، باید مکانیزم‌ های کنترلی مانند مدیریت قطعی ارتباط، تکراری نبودن رکوردها و هماهنگی زمان دستگاه با سرور در نظر گرفته شود.

محدودیت های روش SDK

با وجود کارآمد بودن روش SDK، این شیوه با چالش‌های متعددی همراه است. مهم‌ترین موضوع، نیاز جدی به دانش برنامه‌نویسی تخصصی است. هر سازمان برای استفاده از SDK ناچار است از نیروهای متخصص بهره بگیرد و زمان قابل توجهی را صرف توسعه و تست نرم‌ افزار نماید. علاوه بر آن، در صورت تغییر مدل دستگاه، ارتقای نسخه Firmware یا به‌روزرسانی نرم‌ افزار سازمان، احتمال از کار افتادن کدهای نوشته‌شده وجود دارد و لازم است فرآیند توسعه مجدداً انجام شود. این وابستگی فنی، هزینه‌های نگهداری سیستم را نیز افزایش می‌دهد.
محدودیت دیگر روش SDK، نبود امکانات مدیریتی آماده است. در اغلب موارد، قابلیت‌ هایی مانند انتقال آنلاین داده‌ها به‌صورت PUSH، مشاهده لاگ عملکرد دستگاه، همگام‌ سازی خودکار ساعت، مدیریت هم‌ زمان چند دستگاه یا بک‌آپ‌ گیری از اطلاعات به‌ صورت پیش‌فرض در اختیار کاربر قرار نمی‌گیرد و لازم است تمامی این موارد به‌ صورت جداگانه برنامه‌ نویسی شود. این موضوع سبب می‌شود پروژه اتصال دستگاه حضور و غیاب به اتوماسیون سازمانی پیچیده‌تر و زمان‌بر تر گردد.

2- استفاده از نرم افزار واسط

استفاده از نرم‌ افزار های واسط راهکاری جایگزین برای رفع مشکلات روش SDK به شمار می‌رود. این نرم‌ افزار ها با تکیه بر همان SDK تولید کننده، لایه‌ای آماده و استاندارد ایجاد می‌کنند که بدون نیاز به کدنویسی مستقیم، امکان انتقال اطلاعات تردد به پایگاه داده‌های مختلف را فراهم می‌سازد. کاربر تنها با انجام تنظیمات اولیه می‌تواند مشخص کند داده‌ها با چه فرمتی و در چه بازه زمانی به سیستم مقصد منتقل شوند.

با استفاده از این روش اطلاعات از دستگاه حضور و غیاب به نرم افزار واسط انتقال می یابد و نرم افزار واسط اطلاعات را با فرمت مورد نظر و مناسب در پایگاه داده نرم افزار و اتوماسیون مجموعه تخلیه می کند. برخلاف روش ابتدایی که نیاز به برنامه نویسی و زمان برای نوشتن کدهای مربوط به SDK دارد، این روش آماده و مهیا می باشد.

استفاده از نرم افزار واسط امکاناتی مانند PUSH (انتقال آنلاین داده ها) دارد همچنین همزمان سازی ساعت دستگاه ها، نمایش log دستگاه ها، ارتباط دستگاه ها، بک آپ گیری، غیر فعال کردن پرسنل روی دستگاه در اختیار مجموعه قرار میگیرد که در روش اول و انتقال اطلاعات از طریق SDK امکانپذیر نیست.

نرم افزار واسط شرکت سامانه های بُعد پنجم، Link5 :

نیاز به یک نرم افزار واسط برای انتقال اطلاعات از دستگاه حضور و غیاب به سیستم های نرم افزاری سازمان یک نیاز جدی می باشد. سامانه های بعد پنجم توانسته با ارائه نرم افزار واسط Link5 ارتباط دستگاه های حضور و غیاب با سامانه های سازمانی را میسر سازد.

به کمک این نرم افزار انواع داده های تردد کاربران بصورت آفلاین و آنلاین با فرمت مورد درخواست مشتری به پایگاه داده های مدنظر آن ها انتقال داده می شود.

مدیریت دستگاه حضور و غیاب به کمک نرم افزار واسط بعد پنجم Link5 :

این سامانه امکان مدیریت انواع دستگاه های حضور و غیاب را فراهم می سازد. از جمله، امکان انتقال اطلاعات دستگاه‌های حضور و غیاب و نیز تردد پرسنل بین دستگاه هاست. به این صورت که با تعریف الگوی چهره و یا اثر انگشت فقط بر روی یک دستگاه حضور و غیاب امکان انتقال الگوی فوق به دیگر دستگاه ها فقط با چند کلیک میسر می شود.

از جمله مزیت های استفاده از این سامانه میتوان انتقال سریع اطلاعات، گزارش گیری فصلی از داده های تردد بدون محدودیت زمانی، عدم وابستگی سازمان به سیستم های قدیمی، امکان بهبود سیستم های سخت افزاری حضور و غیاب و بهره مندی از تکنولوژی های روز کنترل تردد بدون نیاز به تغییر اتوماسیون سازمانی را نام برد.

راه های انتقال اطلاعات به پایگاه داده:

• انتقال اطلاعات از بستر اینترنت با قابلیت PUSH
• انتقال اطلاعات از بستر شبکه
• انتقال اطلاعات بصورت آفلاین از طریق حافظه جانبی

نتیجه گیری

به طور کلی روش SDK اگرچه انعطاف‌پذیری بالایی در اختیار سازمان قرار می‌دهد، اما برای مجموعه‌هایی مناسب است که تیم فنی قدرتمند و زیرساخت توسعه نرم‌افزار در اختیار دارند. برای بسیاری از سازمان‌ها که به دنبال راه‌اندازی سریع، پایدار و کم‌هزینه سیستم حضور و غیاب هستند، استفاده از نرم‌افزار واسط می‌تواند گزینه‌ای منطقی‌تر و عملیاتی‌تر باشد. انتخاب میان این دو روش باید بر اساس اندازه سازمان، سطح دانش فنی، بودجه و نیازهای یکپارچه‌سازی انجام گیرد تا بهترین نتیجه در مدیریت داده‌های تردد پرسنل حاصل شود.